من که عمرم را بپایت ریختم  / زندگی ها را بپایت ریختم

ای تو دیروز من و امروز من / من که فردا را به پایت ریختم

من که با خوب و بد تو ساختم / آبرویم را به خاک انداختم

در سفر تا هفت شهر عشق تو /  من که مرزی تا جنون نشناختم

من که همچون بت پرستیدم تو را / هر کجا رفتم فقط دیدم تو را

در میان گریه ها از دست تو/ میشکستم بغض و خندیدم تو را

پس چرا آزردنم را دوست داری/حسرت و غم خوردنم را دوست داری

چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بودن ، بخدا دوست دارم.

همه خفتند به غير از من و پروانه و شمع قصه ما دو , سه ديوانه درازست هنوز...

به کودکی گفتند:عشق چیست؟ گفت: بازی به نوجوانی گفتند: عشق چیست؟ گفت: رفیق بازی به جوانی گفتند: عشق چیست؟ گفت: پول و ثروت به پیرمردی گفتند: عشق چیست؟ گفت: عمر به عاشقی گفتند: عشق چیست؟ چیزی نگفت. اهی کشید و سخت گریست

بساط عاشقیم را از روی زمین جمع کرده ام

اگر خریداری ،

فروشنده بسیار است.

چون من

چرا تورا نگه دارم

وقتی میخواهی بروی

حق من داشتن توست

حق تو رفتن برای آنچه میخواهی

حق من صدای خنده های توست

حق تو رسیدن به اهدافت

حق من غرق شدن در دریای چشمانت

حق تو آرامش از لحظه های زندگی

حق من .....!!!!

من از حقم میگذرم تا تو به آنچه حق است برسی ...

برو در امان خدا شاد باشی

دیگر نگران دلتنگیهای من نباش

دیگر گلایه هاو دلواپسی هایم آزارت نخواهد داد

دیگر چشم انتظاری هایم بند پایت نمیشود

آخر،

دلم رابرداشتم و جایش سنگی گذاشتم